Testament stanowi jednostronne rozporządzenie majątkiem na wypadek śmierci i jako szczególna czynność prawna podlega rygorystycznym wymogom formalnym oraz materialnym. Polski Kodeks cywilny dopuszcza możliwość jego unieważnienia, jednak wyłącznie w ściśle określonych przypadkach. Znajomość przesłanek, które muszą zostać spełnione, ma kluczowe znaczenie dla osób kwestionujących ostatnią wolę spadkodawcy lub broniących jej skuteczności.
Najczęściej powoływaną podstawą unieważnienia testamentu są wady oświadczenia woli wymienione w art. 945 Kodeksu cywilnego. Testament jest nieważny, jeżeli został sporządzony w stanie wyłączającym świadome albo swobodne powzięcie decyzji i wyrażenie woli, co obejmuje między innymi zaawansowaną chorobę psychiczną, demencję starczą, działanie silnych leków czy stan upojenia. Drugą przesłanką jest sporządzenie testamentu pod wpływem błędu uzasadniającego przypuszczenie, że gdyby spadkodawca nie działał pod jego wpływem, nie sporządziłby testamentu tej treści. Trzecią podstawą pozostaje sporządzenie testamentu pod wpływem groźby. Możliwość powołania się na wymienione wady wygasa po upływie trzech lat od dnia, w którym osoba mająca w tym interes dowiedziała się o przyczynie nieważności, jednak nie później niż po dziesięciu latach od otwarcia spadku.
Unieważnienie testamentu możliwe jest wyłącznie w przypadku wystąpienia ustawowych przesłanek, do których należą wady oświadczenia woli oraz uchybienia formalne. Z uwagi na złożoność postępowania oraz konieczność zachowania ustawowych terminów, każda sprawa wymaga indywidualnej analizy prawnej i odpowiedniego przygotowania materiału dowodowego.